Przykłady pitch decku, które naprawdę trafiają do prasy
Summary
Przykłady pitch decku są wszędzie, ale prawie żaden nie pokazuje, co robi dziennikarz z twoim deckiem. Dziennikarz szuka jednego zdania: co robisz, ile podniosłeś, kto prowadził rundę i dlaczego to ważne w tym tygodniu. Trzy pierwsze slajdy powinny dać się wkleić do noty prasowej bez poprawek. Deck wysyłaj linkiem, nie załącznikiem, i wróć po trzech dniach z nowym faktem.
Teardown TechCrunchu pitch decku firmy Scalestack na seed za $1M policzył 18 slajdów i od razu wskazał jedną dziurę: brak slajdu z kwotą i przeznaczeniem środków. Przykłady pitch decku są wszędzie. Prawie żaden nie mówi jednak, co robi dziennikarz, kiedy twój deck ląduje w skrzynce. A to właśnie decyduje, czy twoja runda dostanie artykuł.
Ten przewodnik bierze przykłady pitch decku z perspektywy prasy. Które decki dostały zasięg, co dziennikarze naprawdę z nich wyciągają i jak wysłać deck bez agencji PR za $12K miesięcznie.
Dlaczego pitch deck to asset prasowy, a nie tylko inwestorski
Twój deck powstał dla jednego czytelnika: inwestora, który ma kilka minut. Badanie DocSend z profesorem Tomem Eisenmannem z Harvard Business School, obejmujące ponad 200 decków, wykazało, że VC poświęcali średnio 3 minuty i 44 sekundy na jeden deck. Te dane pochodzą z 2015 roku, a późniejsze raporty DocSend podają wartość niższą, więc traktuj to jako sufit, a nie benchmark.
Dziennikarz daje ci mniej. Nie ocenia twojej firmy. Szuka zdania, którego obroni się przed redaktorem: co robi firma, ile podniosła, kto prowadził rundę i dlaczego ktoś ma się tym przejmować w tym tygodniu.
Jeśli to zdanie jest ukryte na slajdzie 14, dziennikarz nie napisze nic. Nie odpisze z pytaniem. Po prostu pójdzie dalej.
Najlepsze przykłady pitch decku z perspektywy prasy mają więc jedną wspólną cechę: pierwsze trzy slajdy można wkleić do noty prasowej bez żadnych poprawek.
Co mają wspólnego decki, które dostały zasięg w prasie
TechCrunch od lat prowadzi serię teardownów pitch decków: publikuje cały deck razem z notatkami o tym, co zadziałało, a czego brakowało. Przez tę serię przeszły deck Spinach.io na seed za $6M, deck Netmaker na seed za $2.3M i deck Equals na Series A za $16M. Nie liczyliśmy, ile placementów wzięło się z tej serii, więc nie podamy ci żadnego reply rate. Teardowny pokazują jednak spójny wzorzec.
Jednozdaniowy opis, który da się zacytować. Najmocniejsze decki mówią, jaki to produkt i dla jakiego klienta, w jednej linijce na slajdzie drugim, bez przymiotników.
Slajd z traction i prawdziwą liczbą. Przychód, klienci, tempo wzrostu. Teardown Scalestacka chwalił znane logotypy klientów i rosnące ARR.
Slajd zespołu, który tłumaczy, dlaczego właśnie ci założyciele. Dziennikarze często zaczynają akapit o founderach od tego slajdu.
Prośba o pieniądze (ask). Brak slajdu z ask był pierwszą uwagą w teardownie Scalestacka.
Zwróć uwagę, czego na tej liście nie ma: designu. Nikt nie został zacytowany za gradientowe tło.
Airbnb, Slack, Dropbox: czego naprawdę uczą słynne decki
Słynne przykłady pitch decku są prawdziwe, ale większość poradników je przeszacowuje. Wczesny deck Airbnb przytacza się jako seed na około $600K, choć źródła nie zgadzają się co do kwoty ani co do tego, czy miał 11, czy 14 slajdów. Decki Slacka na Series A i pierwszy deck Dropboxa krążą podobnie, zwykle przez sprzedawców szablonów i zestawienia na blogach. Liczby w dolarach traktuj jak folklor, dopóki nie znajdziesz pierwotnego źródła.
Przenosi się struktura: problem, rozwiązanie, rynek, traction, zespół, ask. Kolejność jest nudna, i o to chodzi.
Nie przenosi się kontekst. Te decki działały przed inwestorami, którzy znali założycieli albo kategorię. Ty jesteś founderem pre-seed, który pisze zimnego maila do dziennikarza. Potrzebujesz liczb na stronie, a nie klimatu.
Odpuść kopiowanie słynnych decków, jeśli nie masz jeszcze traction. Piękny slajd o problemie w stylu Airbnb, a pod nim zero klientów, wygląda jak prezentacja produktu, którego nie ma.
Trzy slajdy, które dziennikarz czyta jako pierwsze
Nie mierzyliśmy, jak dziennikarze czytają decki, a każdy, kto poda ci rozbicie na slajdy dla dziennikarzy, zgaduje. Oto czego potrzebuje nota prasowa, czyli to, czego dziennikarz szuka, w tej kolejności.
Slajd 1 albo 2: jednozdaniowy opis. Nazwa firmy, co robi, dla kogo. Jeśli potrzebuje drugiego zdania, przepisz go.
Slajd z traction. Jedna liczba, którą czytelnik może powtórzyć. "$40K MRR" bije "szybki wzrost" za każdym razem. Jeśli nie masz przychodu, podaj podpisane piloty albo wielkość listy oczekujących i powiedz to wprost.
Slajd z ask. Wielkość rundy, lead, jeśli jest publiczny, i na co pójdą pieniądze. Dziennikarz piszący o finansowaniu potrzebuje dokładnie tych trzech faktów i niczego więcej.
Cała reszta to materiał pomocniczy. Założyciele obsesyjnie dopieszczają slajd z wielkością rynku. Dziennikarze go pomijają, bo każdy rynek jest "wart $50B i rośnie".
Jest jeden test, który warto zrobić przed wysyłką. Pokaż deck komuś spoza branży i poproś, żeby w minutę powiedział, co firma robi i ile podniosła. Jeśli nie umie tego powtórzyć, dziennikarz też nie. Wtedy nie szukaj lepszego designu, tylko przepisz dwa pierwsze slajdy. Ten test kosztuje kwadrans i zwykle pokazuje, że problem leży w jednym zdaniu, a nie w całym decku.
Jak wysłać deck dziennikarzowi, żeby nie został zignorowany
Nie załączaj decku do pierwszego maila. Dziennikarze dostają pitche przez cały dzień, a załącznik od obcego to powód, żeby kliknąć usuń.
Tak byśmy to zrobili:
Opisz historię w czterech linijkach. Kim jesteś, co podniosłeś albo wypuściłeś, liczba, która to udowadnia, i dlaczego ten dziennikarz. Nic więcej.
Podlinkuj deck, nie załączaj go. Link tylko do odczytu, z jednozdaniowym opisem i slajdem z traction na początku. Jeśli użyjesz linku ze śledzeniem, zobaczysz, czy go otworzyli.
Zaproponuj ekskluzywność z góry. Napisz, co jest pod embargo i do kiedy. Dziennikarze traktują newsy o finansowaniu poważniej, kiedy są tylko ich.
Wróć po trzech dniach z jednym nowym faktem. Nie "tylko się odzywam". Nowy klient, nowa liczba, nowy cytat.
To ten sam kształt, co każdy dobry pitch medialny: krótko, konkretnie, łatwo powiedzieć tak. Jeśli twój deck jest jedynym elementem, który sprzedaje historię, to historia jeszcze nie jest gotowa.
Oto szablon. Podmień nawiasy, długość zostaw bez zmian.
Temat: [Firma] zbiera [kwota] na [co robi, dla kogo]
"Cześć [imię], twój tekst o [konkretny temat] pokazuje dokładnie ten problem. [Firma] pomaga [klientowi] zrobić [efekt]. Zamknęliśmy [kwota], prowadzi [inwestor], a jesteśmy na poziomie [jedna liczba traction]. Chętnie dam ci newsa jako pierwszej osobie, pod embargo do [data]. Deck jest tutaj: [link tylko do odczytu]. Dwa slajdy mają znaczenie: jednozdaniowy opis i strona z traction."
Ten mail jest krótki, bo ma być krótki. Nazywa tekst, który dziennikarz napisał, co dowodzi, że nie wysłałeś go do 200 skrzynek. W pierwszym zdaniu treści podaje newsa. Mówi, które slajdy otworzyć, żeby dziennikarz poświęcił swoje 30 sekund na właściwe.
Trzeciego dnia wyślij jedną linijkę: "Od mojej poprzedniej wiadomości podpisaliśmy [klient], co daje nam [nowa liczba]." Nic więcej. Jeśli do siódmego dnia cisza, idź do następnego dziennikarza. Nie wysyłaj trzeciego maila.
Błędy, które zabijają deck przed trzecim slajdem
Trzy wzorce pojawiają się w wielu deckach założycieli.
Wizja na pierwszym slajdzie. Założyciele zaczynają od misji. Dziennikarz widzi akapit bez newsa i przestaje czytać. Najpierw napisz, co robisz, a wizję zostaw na później.
Traction ukryty w wykresie bez etykiet. Wykres hockey stick bez wartości na osiach to nie liczba. Wpisz wartość w tytule slajdu: "$40K MRR, z $9K w marcu".
Ask, który mówi "zbieramy seeda". Dziennikarze potrzebują kwoty. Jeśli nie możesz publicznie podać kwoty, nie jesteś jeszcze gotowy, żeby pitchować rundę prasie. To w porządku. Pitchuj wtedy premierę produktu albo wygraną z klientem.
Naprawienie tych trzech rzeczy zajmuje popołudnie i poprawia deck także dla inwestorów.
Przy okazji sprawdź, czy każda liczba w decku ma źródło, które ktoś mógłby zweryfikować. Dziennikarz, który znajdzie rozbieżność między slajdem a stroną produktu, nie napisze o tobie nic dobrego, nawet jeśli sam pomysł jest świetny. Zapisz, skąd bierzesz każdą liczbę, i trzymaj tę notatkę pod ręką, zanim ktoś zapyta.
Przykłady pitch decku do skopiowania i te do pominięcia
Kopiuj strukturę każdego teardownu TechCrunchu, który skończył się wyceną rundy: 10 do 18 slajdów, jeden pomysł na slajd, prośba o pieniądze powiedziana wprost. Deck Scalestacka na 18 slajdach pokazuje górną granicę, a brakujący slajd z ask pokazuje, co poprawić.
Pomiń decki, które otwierają się trzema slajdami o makrotrendach. Pomiń te z czterdziestowyrazowym akapitem o problemie. Pomiń każdy szablon, który każe wstawiać logo na każdy slajd, zanim powiedziałeś czytelnikowi, co robisz.
Warto to zrobić, jeśli masz 3 godziny: zbuduj dwustronicową wersję prasową decku. Strona pierwsza to jednozdaniowy opis, liczba traction, runda i lead. Strona druga to zespół i jeden cytat klienta. Wyślij ją, gdy dziennikarz poprosi o "deck". Zdziwisz się, jak często tylko to chciał.
Zbuduj deck sam: narzędzia, które oszczędzają godziny, nie kasę agencji
Do decku na seed nie potrzebujesz designera. Potrzebujesz jasności i kilku godzin.
Skywork to przestrzeń robocza, która ma zastąpić Canvę i Gammę przy slajdach. Jeśli chcesz szybko dostać pierwszy szkic struktury, warto spróbować. Oceniaj wynik po tym, czy jednozdaniowy opis i ask się utrzymują, a nie po tym, jak ładne są układy.
Jeśli chcesz własne grafiki w decku, OpenArt pokryje generowanie obrazów bez zatrudniania kogokolwiek. Trzymaj się jednej albo dwóch wizualizacji. Dziennikarz nie zacytuje moodboardu.
TicNote nagrywa i podsumowuje rozmowy. Użyj go na callach z inwestorami i dziennikarzami, żeby wyłapać pytania, które powtarzają się najczęściej, i poprawić te slajdy. Jeśli trzy osoby pytają o twój churn, problemem jest slajd dziewiąty.
Wegic buduje stronę, rozmawiając z AI. Przydaje się do prostej strony prasowej, na której zamieścisz link do decku, pliki z logo i biogramy założycieli, żeby dziennikarz znalazł wszystko w jednym miejscu.
Co zrobilibyśmy w tym tygodniu. Otwórz obecny deck i zakryj wszystko poza slajdami pierwszym, drugim i ask. Czy obcy człowiek napisze z tego trzy zdania noty prasowej? Jeśli nie, przepisz je, zanim dotkniesz designu. Potem zbuduj dwustronicową wersję prasową, wybierz pięciu dziennikarzy, którzy pisali o rundach podobnych do twojej, i wyślij im cztery linijki i link. Bez retainera i bez decku o przywództwie myślowym od agencji. Zwolnij agencję.